Karaağaç

Selamlar

Edirne, Karaağaç. Lozan Antlaşmasında Yunanistan'dan savaş tazminatı olarak aldığımız bölge. Türkiye'nin en batı noktalarından biri. Bu sene Gezi İnceleme Kulübü Ersin Teacher ve ben de. Aldık gençleri sınıra götürdük. Bizim içinde farklı ve güzel bir deneyim oldu. Eskiden Meriç Nehri'nin doğal sınır olduğu dönemlerde gümrük binası olarak kullanılıyormuş. Ptt binası olarak da değerlendirilmiş. Şimdi de belediye tesisinin yanında gelenlerin uğrak noktası olan bir yer. Ardında Meriç Nehri var. 

Hemen karşısında Hacı Adil Bey Çeşmesi var. Ecdadın dokunuşları ne kadar da estetik. 

Paytona Burdur'da binmiştim. Çok farklı bir deneyimdi. o zaman atın ayağı asfaltta kayıyordu. Burada taş yolda daha mı iyi olur acaba. Karaağaç'a ailemle gelirsem deneyimlemeyi düşündüm. :))

Nehrin kenarında belediyenin tesisi var. henüz açılmamıştı ama gençler gezip, foto çekerken, dinlenip, kitap okuyacak vakit bile buldum. :)) 

Edirne'nin ciğeri meşhur malum. Bu da Karaağaç'ta yer alan, dünyanın en büyük tavası. Festivaller sırasında kullanıldığını söyledi rehber. İşlevsel de yani :)

Meriç Nehri üstündeki eski köprü. Rehber, dünyanın en güzel gün batımlarından biri de buradan izlenir dedi. Google da aynı şeyi söyledi. görselleri gerçekten muhteşem. Umarım aile ile gelip, o manzarayı seyretme şansına sahip oluruz. 

Köprü üzerindeki sultan mahfili. Edirne, İstanbul'un fethine kadar Osmanlı'nın başkenti. Sultanlar da manzaranın tadını çıkarmış yani :) 

Karaağaç'ın tren istasyonu. Şimdi Lozan Meydanı olarak anılıyor. Osmanlı'dan kalma binalar, şimdi üniversitenin kullanımına sunulmuş. Deniz hayvanları müzesini de ziyaret ettik. 

Karaağaç, küçük şirin bir kent. Evleri.... Sokakları....

İnsan şöyle küçük şirin bir evim olsun, arada kafa dinlemeye geleyim istiyor. Ah keşke...

İyi ki gördük dediğimiz bir yer oldu Karaağaç. Umarım Edirne'yi de yazabileceğim. Umarım dedim, çünkü hayat çok hızlı akıyor. Ardından yetişmek zor.

Selametle...