Geldim Yeniden

Selamlar

Bir istikrar yakalamak dünyanın en zor şeyi sanırım. Geleceğim deyip gelemeyen ben yapmışlar :)) 

Bu ara alışma turları atıp, yıl başından sonra günün karesi ile geleceğim inşallah.

 Yapamadıkça el yükselten ben. Kaybettikçe hırslanan kumarbaz gibi oldum :))) 

Ebru Toslak Hanım'ı instagramdan takip ediyordum. Yazma atölyesi başlatınca katılmak istedim. Atölyenin kitaplarından biriydi. Yazarı ilk kez okudum. Çok çok beğendim. Okumamın üstünden çok zaman geçti. Şu an alıntı veremeyeceğim ama önereceğim kitaplardan biri oldu. 

İstikrar yakalamak zor dedim ama bu yılın ilk gününden itibaren aldığım bir kararı uyguluyorum. Her güne bir motif örüyorum. Evdeki renkli koton ipleri değerlendirmek adına büyükanne karesi örüyorum. Ekim motiflerini de ilerlettik bakalım.

Okuma grupları güzel. Hem sosyalleşiyor hem de güzel kitaplar okuyorsunuz. İsmet Özel; son derece özel bir şahsiyet. Daha fazla okumam lazım onu.

Ya ben bir ara ipçiye gitme ve ip alma bağımlısıydım. Şu an bile 5 sene ipçiye gitmesem örecek ipim var. Bu merserize ipi, hem de tek yumak, hangi kafayla aldım hiç bilmiyorum. :))) Neyse ki çok tatlış bir kız bebek elbisesi olabildi. :))

Yurtta kaldığım günlere özel yelek örmeye başladım. Bu da yine, amaçsızca aldığım iplerin amaçsızca kalabalık etmesini önlemek için. Yelek bitti. Kullanıma alındı bile. Şimdi yurtta. Haftaya yeleğimle foto çekip atayım olmadı. 

tabii'den Ayşe'ye başlamaya niyet ettim ama malesef ilk bölümden öteye gidemedim. Bu ara Gilmoore Girls seyrediyorum. Ana kız fena sardı. :))

Okuma grupları iyi demiştim. Güzel dostluklar kazanıyorsunuz. Fotoğrafta bana eşlik eden Kamer ve Esra'da iki güzel dost. Esra, Gıda Mühendisi. Ataması oldu şehir dışına. Ona grup olarak küçük bir hediye aldık. Vedalar hep zor. Fakat evi götürmeyecek arkadaş. en yakın dönemde yeniden aramıza katılmasını umuyoruz. 

Ya, geçen uyandım ve yatağımın başında duran güzelliği hiç ışıklı seyretmediğimi fark ettim. 10 yıl önce dayımın oğlu ve eşi ev hediyesi olarak yapmıştı. İlk günler yaktım ara ara. Ama ışıkla uyuyamadığım için bir daha yakmamıştım. Evde olduğum bir sabaha uyanınca, yatak keyfi yapayım dedim. Nasıl büyük bir emek. Veysel ve Tuğba'ya buradan da teşekkür edeyim. 

Okulda yine bir heyecan dalgası var. Yazar Kaan Murat Yanık 6 Kasım Cuma günü okula gelecek. Bir yandan onun hazırlığı. Bir yandan ortak yazılı sistemi ile ilgili gelişmeler. İşin açıkcası bu sene ilk defa emekli olmayı ciddi ciddi düşünmeye başladım. 30 yılı hedef seçmiştim kendime bu yılla beraber 2 yıl var. Bakalım süreçte fikrimi değiştirecek gelişmeler olur mu. Kendimi duygusal olarak uzaklaşmış hissediyorum. Yeniden enerji yüklemesi olmazsa sanırım emekli olurum. Sevgili Pelin Pembesi bu anlamda beni de özendirdi. Bakalım Ya Nasip!

Selametle

 

Hayatım İstikrara Karşı Sanırım. :))

Selamlar

Aslında böyle serilip yattığımı ve bu nedenle blog yazamadığımı söylesem ne iyi olurdu. Bu ara Vanilya Hanım'ın keyfinden istiyorum. Okul başladı, Yurt nöbetleri başladı. Ve kendi elimle başıma sardığım bir milyon sorumluluğum da üstüme üstüme gelmeye başladı. Bu kadar işi nasıl yetiştireceğim kaosu beni kamçılardı eskiden. Şimdilerde ise kaygımı artırıyor sadece. Daha sakin yaşamam gereken yaşlara mı geldim acaba. 

Serilip yatmak benim neyime. Ben her an teyakkuzda olmalıyım sanırım. Özellikle ekim ayında teyakkuzda olsam harika olacak. Online bir eğitime katıldım. Okumam gereken kitaplar var. Aktif olarak 3 grupla kitap okumalıyım. dördüncüyü de başıma sardım bugün 

Öğrencilerimle okumam gereken kitabı ve okula davet ettiğimiz yazarın kitabını okumam gerçeğini hiç saymıyorum.

Bu arada 11 Felsefe tam bir muamma. Ne anlatıyorum sınıfta ben de bilmiyorum şu anda. Umarım yazılıda soracak soru bulabilirim. :))

Bu ütüyle çekilen fotoğraf için üzgünüm. :)) Özlemji yeni ev aldı ve ona hayırlı olsun demeye gitmek gerekti. 15 yıllık güzel bir dostluk. Foto da en az bizim kadar yaşlı duruyor. Fotoğraf çekmesi için arkadaşa telefonumu vermediğime üzüldüğüm nadir anlardan biri oldu.

Çorap örme işi yeniden sardı beni. Geçen sene koca kişisine başlayıp bitiremediğim çoraplar damat beye nasip olunca, kış gelmeden koca kişisine de çorap örmek farz oldu. Renklere bayıldım, ondan mıdır bilmem ama eski hızımla örüp bitirdiğim bir iş oldu. hatta kendime de ördüm. onu fotoğraflamamışım. Bir ara gösteririm size de.

Bu kırmızı ışık benim ışığım biliyorsunuz. Beklerken telefon yakınlarımdaysa mutlaka Erciyes'i çekerim buradan. Zirvesine bulutların indiği bir günden görsel. Bu ara hava çok kapalı. ışığa bazen yakalanıyorum ama Erciyes neredeyse görünmüyor.

Geçtiğimiz pazar okulda mezun buluşması oldu. Okullar açıldığı için gençlerin çoğu şehir dışındaydı. Kayseri'de olan bir kaç kişi ile bir araya gelindi. Gençlerin çoğu avukat. Hatta kızlardan biri Kayseri Barosuna başkan adayıydı. Keyifli güzel bir etkinlik oldu. 

Kendime ördüğüm çorap henüz şişteyken bir fotosunu çekmişim. Şimdi bitti. hatta tek renk çorap iplerinden birini de denedim. Çorabın teki bitti, öteki henüz başlamadı. Kaybolan Bağlar, okul grubu ile okuduğumuz kitap. Yarısına geldim sayılır. 

Bu ara ritmim salı okulda nöbet tut. Akşama yurtta nöbet tut. Çarşamba sekiz saat derdin olsun. Sanırım ekim döngüsü de buna benziyor. Aslında çok yoruldum her şeyden. Evde olduğum, kendi ritmimde olduğum zamanlarda mutluyum. Fakat yeni ev macerası emekli olmama izin vermez. Umarım bu bezginlik ilk haftaların yarattığı sendromdur. Umarım her zaman olduğu gibi akışa kendimi kaptırabilirim. Bu arada sevdiğim bir yazarla okul buluşması var yine. Kitapların satışı konusunda sorun yaşıyoruz. Stresimin bir kısmı da buna aslında. Resmen keyfim kaçtı. Gelecek hafta daha umutlu şeyler yazmayı umuyorum. Şimdilik selametle...